|
من در این تاریکی ، من در این نیمه شب جانفرسا زائر ظلمت گیسوی توام ... * * * غروب پر زد از کوه ، به چشم گم شده تصویر راه و راهگذر . غمی بزرگ پر از وهم به صخره سار نشسته است . درون دره ی تاریک سکوت بند گسسته است . روزهاست که مرثیه خوان آن روزهای شور شعر و شرابم . + نوشته شده در سه شنبه چهاردهم آبان 1387 14:46 توسط حبيبه بهرامي كيا |
|