این غزل را یک جای دیگر دیدم که حیفم آمد شما آن را نخوانید :
ما کیستیم آوار صد آتشگه خاموش
اشکال معنیدار گور بیبی آذرنوش
ما حلقههای حسرت اشکانیان در چشم
ما نالههای نفرت کلدانیان در گوش
ما نعرهی اسکندران در حلقمان مدفون
ما بوی اسبان عرب از خاکمان در جوش
تکرار کن فرزند من، دارا ... حشیش...آهن
تکرار کن...با...با فرو میریزد این آغوش
تاریخ از یال دماوند آمده پایین
دارند میرقصند در ویرانههای شوش
ای خون ساسانی داغ از ما چه میخواهی
رستم نمیزایند مامانهای یانکیپوش
محمدعلی جوشایی
+
نوشته شده در دوشنبه پنجم آذر 1386 15:51 توسط حبيبه بهرامي كيا
|
